Rondom het ontstaan van de naam Bödefeld gaat de volgende legende:
De heilige bisschop Ludger, de in het jaar 809 gestorven beroemde missionaris uit Sachsen, zou hier op een van zijn reizen een oude man, Buddo genaamd, die als vermeende paardendief gelyncht was geworden, weer tot leven gewekt hebben.
Verheugde bewoners zouden op de plaats van het wonder een kruis hebben opgericht en de nederzetting “Buddenfeld”  genoemd hebben. Dit alles ter nagedachtenis aan de tot leven gewekte Buddo.
Het eerst authentieke geschrift stamt uit het jaar 1072.
Aartsbisschop Anno vestigde in dat jaar het klooster Grafschaft en schonk het klooster 12 kerken en oorden, daaronder ook een boerderij “Buodevelden”.

Derhalve moet in het jaar 1072 in Bödefeld al een kerk met aanhorigheden gestaan hebben, omdat een vestiging in die tijd zeer langzaam ontwikkelde kan men rustig aannemen dat Bödefeld al een paar honderd jaar eerder gevestigd was en bijgevolg meer dan 1000 jaar oud moet zijn.

In ’t jaar 1342 gaf de toenmalige landheer, Graf Gottfried von Arnsberg, het dorp het Recht van Vrijheid.
Als Vrijheid omschreef men oorden die een stedelijk zelfbestuur hadden. De burgemeester had in de landdag van “Westfalen zu Arnsberg” een zetel en gelijkberechtigd stemrecht als de vertegenwoordigers van steden en van de adel.
In 1945 werd Bödefeld door oorlogsgeweld bijzonder in zijn dorpskern ernstig verwoest.
De inwoners van de Vrijheid getroostten zich alle moeite het dorp weer in zijn oude stijl op te bouwen.
In latere tijd heeft het oord zich ingespannen het dorp een mooier aanzien te geven.
In 1979 en 1981 behaalde Bödefeld de gouden medaille in de landenwedstrijd en werd verkozen als het mooiste dorp van Nordrhein-Westfalen.